Vandaag applaudisseer ik voor de leerkrachten

Vandaag applaudisseer ik voor de leerkrachten

Al wekenlang geven we elke avond een applaus in Europa voor alle personen tewerkgesteld in de zorgsector. Al wekenlang applaudisseer ik mee. Vanavond niet, niet omwille van een tekort aan waardering, maar omdat de volgende groep ‘helden’ de aandacht verdient: leerkrachten en ander personeel binnen het onderwijs.

Als student orthopedagogie bevind ik mij in een positie tussen zorg en onderwijs. Beiden zeer belangrijke maatschappelijke sectoren die de nodige erkenning verdienen, maar deze niet altijd krijgen. Of toch niet voor COVID-19. Daarom naast de honderden artikels voor de zorgsector, nu eentje voor het onderwijs.

Ik heb het gevoel dat het werk van leerkrachten wordt onderschat. Als vrijwilliger in een basisschool  was ik verbaasd van de draagkracht en drijfveer bij leerkrachten. Al weken hebben zij zich ingezet om de band met hun leerlingen te behouden. Niet alleen het schoolse komt op de voorgrond te staan, maar ook het sociaal-emotionele. Niet alleen voor leerlingen, maar ook voor ouders bieden zij een luisterend oor en trachten zij hen zo veel mogelijk mee te nemen in de leerstof. Daarnaast worden hun ICT-vaardigheden op de proef gesteld en dienen zij creatief om te gaan met leerstof. Filmpjes, werkbundels, bookwidgets, smartschool live.. Leerkrachten zijn met andere woorden meer dan alleen een leerkracht geworden. Dit wordt nu alsmaar duidelijker.

Wanneer ik de verhalen van de leerkrachten hoor (“Leraren werken vanop afstand, maar nooit afstandelijk”-Klasse en “Heropstart van de scholen: overbodig en levensgevaarlijk experiment” – Dewereldmorgen), merk ik dat dit voor hen een enerverende periode is. De leerkrachten ervaren problemen in het communiceren met sommige ouders en zo ontstaat nieuwe werkdruk bovenop de taken die ze hebben om die leerachterstand te beperken. Dit maakt het voor leerkrachten moeilijker om voor de kinderen oefeningen op maat te maken.  Hierdoor moeten ze creatief omgaan met hun oefeningen en lessen. Echter, snel de scholen terug openen voor alle leerlingen zorgt voor extra nervositeit. “Wat als mijn kind met andere kinderen in contact komt?” . Als ik jullie ouders iets kan meegeven dan is het dat de scholen hun uiterste best doen om kinderen te beschermen tegen het virus. Eenvoudig is dit echter niet. Voor de jongsten is deze situatie niet duidelijk, voor de oudere leerlingen is dit minder moeilijk aangezien het begrip social distancingdagelijkse kost is geworden. Maar ook zij hebben het op sociaal-emotioneel vlak moeilijk. Net zoals de jongere kinderen.

READ ALSO;  De EU moet zich concentreren op de pandemie van het coronavirus in plaats van Hongarije te bekritiseren

Hoe kunnen wij leerkrachten nu helpen? Een kleine tip: geef hen zo nu en dan een complimentje. Vraag hoe het met hen gaat en laat hen hun hart luchten. Aan ouders die dit lezen: stuur foto’s en filmpjes door van jullie kinderen die bezig zijn met hun huiswerk of laat hen een mooie boodschap inspreken. Ook wanneer het moeilijk gaat, hou leerkrachten op de hoogte. Zij zijn begaan met het welbevinden van jullie en de leerlingen, en helpen graag waar nodig. Voor leerkrachten geef ik graag het volgende mee: doe aan zelfzorg. Neem die pauze om even te wandelen, bel die ene vriend(in) die je al even niet gehoord hebt en zet in op een goede nachtrust. Leerkrachten hebben ook veel aan elkaar. Praat dus met elkaar en geef elkaar tips die kunnen helpen om met deze situatie om te gaan. Zoek een buddy om alles mee te delen en elkaar te ondersteunen. Alle beetjes helpen!

Als er een ding is dat we in deze uitzonderlijke periode leren is het dat we er niet alleen voorstaan, maar dat we dit SAMEN doen. Het brengt ons dichter bij elkaar.

Als blijk van mijn waardering, respect en bewondering voor leerkrachten en ander personeel binnen het onderwijs: een groot applaus! BEDANKT!

CATEGORIES
TAGS
Share This

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus (0 )